22 Temmuz 2018 Pazar

''RÜZGAR''

Sabahın ilk ışıkları bembeyaz odaya dolarken senin kollarında açıyorum gözümü güne,
Balkonun kapısı sonuna kadar açık ve kar beyazı perde yerlere kadar uzanıyor,
Hafif hafif sabah rüzgarı doluyor içeriye, perde rüzgarla dans ediyor adeta.
Sonra okşadığın saçlarıma rüzgar değiyor hafifçe, kokumu taşıyor sana,
Senin kokunu ise bana...
Gözlerimi tekrar kapatıp, ciğerlerimi kokunla dolduruyorum,
Gözlerine bakıyorum daha sonra, kirpiklerine, saçlarına, dudaklarına...
Uyuyorsun,
Elimi seni uyandırmaktan korkarak yanağına koyuyorum yavaşça, rüzgarın bile kıskanacağı kadar naif bir şekilde,
Hafif pürüzlü teninde gezdiriyorum parmak uçlarımı, tırnaklarımı...
O anın büyüsünü bozmaktan o kadar korkuyorum ki bir an için nefes almadığımı fark ediyorum
Kuş tüyünü dahi hareket ettirmeyecek şekilde alıp- veriyorum nefesimi
Kollarınla sardığın bedenim kendini aşırı güvende hissediyor
Bunun verdiği huzurla tekrar derin bir uykuya dalıyorum, huzur dolu bir uykuya
Hiç uyanmak istemeyeceğim bir uykuya...
Belki tekrar seni izlemek için uyanırım ama dahası yok...

Öne Çıkan Yayın

'ELALEM NE DER?'

Eminim sizin de annenizin, babanızın, akrabalarınızın sizin çok heveslendiğiniz bir şey için, sizi engellediği zamanlar olmuştur. Çünkü '...