25 Temmuz 2019 Perşembe

"Düşünce Bataklığı"

Uzun zamandır yazamıyor oluşumun sebebi belki de içimdekileri kendime bile açıklamak istemediğimdendi.
Hala bazı konuları kendime söylemekten, hatırlamaktan, kötü anıları tazelemekten korkmuyor değilim.
Üzerimdeki ölü toprağını bir türlü atamıyorum, aynı mezar içinde dünyanın bir ucundayım.
Ülkemden, şehrimden, mahallemden, sokağından, evimden kaçtım ama kendimden kaçamadım. Yine kendimle başbaşa kaldım. Düşünmek insana verilmiş en güzel özellik iken, düşünmemek için çaba harcıyorum. Kafamı başka şeylerle meşgul etmeye çalışıyorum.
Uzaklaşmak için attığım her adımda kendime daha çok yaklaşıyorum.
Kendimi kaybetmeyi çok denedim, olmadı.
Daha çok düşünmeye başladım aksine.
Uykuya yedirdim düşüncelerimi, işime yedirdim, yorgun düşen bedenime saydım.
Günü saatlere böldüm, her saate bir iş, her işte yorgun bedenim, hala ayık olan düşüncelerim...
Beni sımsıkı sarmışlar, ben kaçmaya çalıştıkça canımı daha da acıtır olmuşlar.
Aynı, bir bataklıktan kurtulmaya çalışır gibi, yaptığım her hamlede daha da boğuluyorum içine doğru.

Öne Çıkan Yayın

'ELALEM NE DER?'

Eminim sizin de annenizin, babanızın, akrabalarınızın sizin çok heveslendiğiniz bir şey için, sizi engellediği zamanlar olmuştur. Çünkü '...